بهشت گمشده کارمزد

به حكم عنايت ازليه درهاى رحمتهاى غير متناهيه الهيه بر روى هر كسى گشاده، وبخل و ضنت (دريغ)از براى احدى نشده، و ليكن رسيدن به آنها موقوف است‏به اينكه آئينه‏دل صيقل داده شود، و از كدورات عالم طبيعت پاك شود، و زنگ اخلاق ذميمه از آن‏زدوده گردد.پس حرمان(ناامیدی) از انوار فيوضات الهيه، و دورى از اسرار ربوبيه، نه از بخل‏مبدا فياض است، «تعالى شانه عن ذلك « (خداوند - متعال - بالاتر و برتر از آن است كه محروميت افراد از انوار فيض الهى را به او نسبت داد)‏ بلكه از پرده‏هاى ظلمانيه ذمايم صفات وعوايق جسمانيه است كه بدن آدمى را احاطه نموده است.
هر چه هست از قامت ناساز بی‏اندام ماست‏ورنه تشريف تو بر بالاى كس كوتاه نيست‏و مخفى نماند كه آنچه از علوم و معارف و اسرار كه آدمى به واسطه تطهير نفس وتصفيه آن م‏فهمد، نه مانند اين علومى است كه از مزاوله(ممارست) كتب رسميه و ادله عقليه‏ گرفتاران عالم طبيعت و محبوسان زندان وهم و شهوت مى‏فهمند، بلكه آنها علوم ‏حقيقيه نورانيه‏اند كه از انوار الهيه و الهامات حقه ربانيه مستفاد شده‏اند.و چندان ظهورو جلا و نورانيت و صفا از براى آنها هست كه قابل شك و شبهه نيستند، و اين علمی ‏است كه حضرت فرمودند:
»انما هو نور يقذفه الله فى قلب من يريد«  . بحار الانوار، ج 1، ص 225، ح 17
»يعنى: علم، نورى است كه حق - تعالى - می‏افكند آن را در هر دلى كه می‏خواهد«.